Veldrit Park Montfoort

De ronde

Veldrit Montfoort, Verleden jaar mijn eerste herintrede in het veldrijden. Ik werd toen 2 keer op een ronde gezet maar uiteindelijk toch uitgereden. Nu dit keer is mijn motor iets groter na een jaar koersen. Het rondje is technisch en vrij modderig. Ik start bij de ama/sportklasse, het merendeel is ama en er zijn 5 sportklassemannen. Altijd goed om dan later een excuus te hebben voor een goede sportklasse uitslag. ;-)

De wedstrijd

Na enige rondes ingereden en flink wat drollen in het parcours sta ik aan de start waar ik met de punten die ik heb achteraan.(Ik heb positie 60 in het regioklassement vandaag) De start gaat als een volle eindsprint maar dat is normaal bij een veldrit. Ik rij achteraan het veld in en de eerste bocht op de klinkers in het park zijn spekglad. Het is weer zo'n bottleneck en er is een opstopping.

Vervolgens haal ik 5 man in en de volgende rondes lig ik ongeveer 25e dus ik ben met een inhaalrace bezig. Na een paar keer mijn hoofd stoten aan de fruitbomen in het park kom ik bij de overgang van klinker naar veld en voel mijn achterband leeglopen. Nee!... dit is de 3e band deze week wat zijn dat voor Grifo's! ik rij door en probeer zo snel mogelijk naar mijn verzorgster Monica te rijden en steek snel een wiel in. Dit kost me 10 plekken en lig ver achter. De inhaalrace begint weer opnieuw en ga vervolgens weer 3 man voorbij. Plots ga ik ook nog plat op de klinkers in de laatste ronde, met een bloedende knie over de streep. 33e ben ik geworden maar lag 25e... Balen!

Namodderen

Er zit progressie in mijn veldrijden, de techniek verbeterd waardoor ik sneller ben in bochten. De training van de Spartaan doen me goed. De sfeer is beter in een Nationale koers dan in een regio vindt ik, waarschijnlijk door het feit dat er meer publiek staat. Het nadeel is dat het een stuk harder gaat maar daar krijg je ook weer een betere inhoud van. Nu is mijn probleem dat mijn banden elke keer lek gaan en het missen van een reservefiets om te wisselen. Ja, zo denk je elke keer dat het aan iets ligt... eerst maar eens een vette uitslag rijden en werken aan mijzelf dat is het goedkoopste...

Groet Peter Groenendijk

Ronde van Ottoland

foto: Jaqui Mol

Hilarisch

Zo, wat een koers vandaag. Een belevenis op zich. Ottoland waar ligt dat in godsnaam? Het bleek een gehucht te zijn ergens in de buurt van Gorichem. Aangekomen via de 'Dom Dom' staan we ineens op een erf van een boerderij compleet met mesttank en traktor. Het lijkt wel of de tijd hier heeft stilgestaan en dat bleek ook achteraf. Koeien die op de weg scheten en een podium van hooibalen. Het hoorde er allemaal bij vandaag. Na afloop van de koers werd er nog een blik clowns open getrokken. Ja, er waren buitenlanders in het dorp vandaag. Helemaal uut het westen.

De koers

Het is bijna een herhaling van alle koersen in de sportklasse. Er springt een Muis weg en er BB gaat er als een kat achteraan. Ze zijn te sterk voor deze klasse zou je zeggen maar rijden kunnen ze. In de 1e rondes ging het gelijk hard en ik kreeg weer kramp net als in Krimpen. Ik loste en besloot mijn eigen koers te rijden waarvan ik er denk 30km alleen heb gereden. Later weer met het inlopende groepje van 20 man. Toen kon ik gewoon aanpikken en de kramp was nergens. Daar lag het dus niet aan. Ron Mol vroeg nog even hoe het ging en zo reed deze groep incl mij naar de finish. Edwin Pauli en John Hagenaar van HSKTrias reden lekker mee en eindigden in de top 20 en ik werd 35e. Dat is toch niet slecht voor een ronde met windkracht 5 in de polder. Opgeven doe ik niet zo gauw want aan DNFjes heb ik een hekel.

Na afloop

Ik was net over de finish en de rookpluimen van karts en crossauto's vormden een waar rookgordijn. We werden vergast! Er kwamen clowns op minimotors uit allerlei hoeken vandaan. Kreeg ik een spontane hallucinatie van de inspanning? Nee, het was carnaval in Ottoland en er werden renners op hooibalen gezet en juryleden dronken gevoerd. Wat een gek dorp is dit. Nou. mijn verzorgsters bleven nog even in deze trollenbak maar ik moest door deze carnavalsoptocht mijn rugnummer zien in te leveren. Af en toe even over een voetje rijden maakte weer wat ruimte en ik bereikte de inschrijfbalie. Nu nog de weg terug waar ineens een clown op een 12inch-motor het gas open zet. Gekke Bassie! Zo, naar de auto en omkleden, de Dom Dom weer aan en dan de weg terug vinden. Het was een bijzondere dag.. Morgen doen ze hier niet veel op Zondag. Ik wel, de ronde van Uithoorn de laatste wegwedstrijd denk ik. Dan naar het Benelux MTB in Zoetermeer. Tja, ik hou van verandering!

groetz Peter Groenendijk.

Ronde van de Bergpolder

foto: fotokoos

Ronde

Helaas is mijn huidige website nog aan het verhuizen dus moet ik hier mijn ei maar kwijt. Ronde van de Bergpolder waar het meer leek op een ovaal, inschrijven in de kerk en voetbaltoeters langs de kant. Toch probeert Rotterdam er altijd iets meer van te maken en dat was wel gelukt. Met Peter Winnen en wat plaatselijke artiesten kom je al een heel eind. Het publiek moest er alleen nog meer in getalen zijn. Iedereen zat waarschijnlijk binnen aan zijn Xbox te friemelen.

Kerkdienst

Rugnummers ophalen in een kerk was al een gebeurtenis op zich waar Peter Winnen zijn 'kerkkoffie' stond te nuttigen. Kitty zat achter de rugnummerbalie, de vrouw van FOTOKoos riep mijn naam "Peter, hier moet je zijn!" Ook P. Winnen keek en toen knikten de naamsgenoten elkaar aan. Top! ik werd herkend! Later ging mijn dochter zijn krabbel halen voor haar handtekeningen boekje. Het was lang geleden dat ik weer in de kerk kwam. De kerk was omgetoverd in een permanence en kleedhok in de parochie waar ik mijn benen maar insmeerde. Normaal komt hier de hosti doorheen dacht ik, een De mol renner trekt ook zijn kleding uit. "Nu maar hopen dat de dominee niet langs komt" dacht ik. Ik loop weer naar buiten en mijn fiets staat er nog. Je weet maar nooit tegenwoordig, misschien dat het scheelt dat er een zegen over heen is gegaan. In ieder geval is de regen weg!

Regen

Je zou inderdaad denken dat er een god bestaat vandaag, Heel de dag plensen en ik stap de kerk binnen en het houdt op. Na afloop zitten we in de auto en het plenst. De koers ging best lekker en was niet echt zwaar vergeleken met Dordrecht. Er was een hoop gedrang in de bochten van renners dat was het enige. Ben zelf nog een keer een ronde weggesprongen in ronde 6. In de sprint zat ik opgesloten en moest zelfs in de remmen knijpen. Jammer, want er had meer ingezeten dan 27e. Ik stapte na de koers af en was totaal niet moe. Zou het aan mijn nieuwe sport-dieet liggen? Zou best kunnen, het tekort aan energie dat was er nu niet. Je kan op dure fietsen rijden maar naar voeding kijken is toch ook belangrijk. U are what U eat!

Weer een wedstrijd op de goede weg!